فعال کردن دسترسی اضطراری
راه‌اندازی دسترسی اضطراری (OLCRTC) برای کاربرانتان: اشتراک Pro، یک مسیر اضطراری و runtime روی هر سرور — گام‌به‌گام و به ترتیب درست.
این صفحه برای شما، صاحب سرویس است. دربارهٔ این است که چطور دسترسی اضطراری را روشن کنید تا کاربرانتان بتوانند روی آن حساب کنند. برای خودِ کاربران صفحه‌های جداگانه‌ای هست: دسترسی اضطراری — چطور کار می‌کند و در زمان مسدودسازی چه باید کرد — و نصب کلاینت اضطراری — از کجا برنامه را دانلود کنند و چطور نصبش کنند.
دسترسی اضطراری (OLCRTC) یک کانال پشتیبان برای شبکه‌های فهرست سفید است، جایی که اتصال معمولی اصلاً عبور نمی‌کند. ترافیک همچنان از سرورهای خودتان می‌گذرد، اما به شکل یک تماس ویدیویی در سرویسی مجاز استتار می‌شود. این نه پروتکل دوم است و نه جایگزین پروتکل اصلی: کندتر است، برای نشست‌های کوتاه در نظر گرفته شده، کاربر آن را دستی شروع می‌کند و فقط زمانی که همه چیز دیگر از کار افتاده باشد.
این قابلیت مرحله‌به‌مرحله عرضه می‌شود. حتی با روشن بودن همهٔ کلیدها، ممکن است runtime اضطراری هنوز روی سرورهای شما نصب نشده باشد و شروع نشست‌ها هنوز فعال نباشد: دسترسی به‌تدریج باز می‌شود. اگر سروری پس از فعال کردن، مدت زیادی به وضعیت «سالم» نرسید، به احتمال زیاد نوبت عرضه هنوز به شما نرسیده است.
همچنین روی هر شبکه و در هر کشوری کار نمی‌کند و به در دسترس بودن یک سرویس ویدیویی بیرونی وابسته است (و برای راه ایمیل، به اینکه ایمیل برسد). آن را به‌عنوان قابلیتی تضمین‌شده وعده ندهید — درست‌تر این است که آن را بیمه‌ای در برابر مسدودسازی‌های سخت معرفی کنید.
به چه چیزهایی نیاز دارید
- یک اشتراک Pro (یا Max که همهٔ امکانات Pro را دارد)؛
- دست‌کم یک مسیر که اضطراری علامت خورده باشد؛
- دست‌کم یک سرور در یک مسیر اضطراری با runtime فعال؛
- کاربرانی با ایمیل تأییدشده و حساب فعال (بخش محدودیت‌ها در ادامه را ببینید).
ترتیب کارها
دو کلید در دو جای مختلف وجود دارد:
| چه چیزی را فعال می‌کنید | کجاست | نامش چیست |
|---|---|---|
| مسیر | تنظیمات مسیر (هنگام ویرایش) | «مسیر اضطراری (OLCRTC)» |
| سرور | پنل سرور، دکمهٔ «ویرایش» | «اجرای OLCRTC روی این سرور» |
کلاستر کلید جداگانه‌ای ندارد: دسترسی اضطراری کلاستر تا وقتی روشن است که دست‌کم یکی از مسیرهایش علامت خورده باشد.
با نخستین اشتراک Pro، سیستم به‌جای شما مسیری را که بیشترین اینباند فعال را دارد اضطراری علامت می‌زند و دسترسی اضطراری کلاستر بلافاصله روشن می‌شود. سرورها به‌صورت پیش‌فرض شرکت می‌کنند و runtime خودش پخش می‌شود. بنابراین گام‌های زیر بیشتر وقت‌ها بررسی‌اند، نه ترتیبی اجباری: اگر می‌خواهید مسیرهای دیگری انتخاب کنید، ظرفیت تعیین کنید یا سرور خاصی را کنار بگذارید، آنها را دنبال کنید.
اشتراک Pro بگیرید. به پرداخت ← بخش اشتراک بروید. بدون Pro فعال، کلیدهای دسترسی اضطراری اصلاً نشان داده نمی‌شوند: به‌جای آنها صفحهٔ کلاستر کارت «دسترسی اضطراری (OLCRTC)» را با دکمهٔ «ارتقا» نمایش می‌دهد.
یک مسیر را اضطراری علامت بزنید — در تنظیمات خود همان مسیر. مسیر را برای ویرایش باز کنید و گزینهٔ «مسیر اضطراری (OLCRTC)» را روشن کنید.
این کلید فقط هنگام ویرایش یک مسیر موجود ظاهر می‌شود. فرم ساخت مسیر جدید آن را ندارد: اول مسیر را بسازید، بعد تنظیماتش را باز کنید و اضطراری علامتش بزنید.
سرورهای آن مسیر به استخر اضطراری می‌پیوندند. می‌توانید چند مسیر را علامت بزنید — استخر همهٔ آنها را یکی می‌کند، و اگر در یک مسیر سرور مناسبی نباشد، اتصال روی سروری از مسیر دیگر می‌رود. مسیرهای علامت‌خورده در فهرست مسیرها نشان اضطراری (OLCRTC) می‌گیرند.
همین که نخستین مسیر علامت بخورد، دسترسی اضطراری کلاستر خودش روشن می‌شود: لازم نیست چیز دیگری را روشن کنید.
اجازهٔ نشست روی سرورها را بدهید. روی یک سرور کلیک کنید تا پنلش باز شود، بخش Runtime اضطراری (OLCRTC) را پیدا کنید، «ویرایش» را بزنید، «اجرای OLCRTC روی این سرور» را روشن کنید و «ذخیره» را بزنید.
runtime خودش در پس‌زمینه نصب و به‌روز می‌شود — لازم نیست به سرور وارد شوید. تا وقتی نصب نشده و گزارش نداده، وضعیت «ناسالم» نشان داده می‌شود؛ این طبیعی است، منتظر «سالم · N/M فعال» بمانید.
این بخش فقط در حالت معمولی رابط کاربری دیده می‌شود — حالت سادهٔ Single آن را ندارد.
ظرفیت را تعیین کنید. در همان بخش — حداکثر نشست‌های همزمان. می‌توانید خالی بگذارید، اما بهتر است نگذارید: بخش بعدی را ببینید.
به کاربرانتان اطلاع دهید. دسترسی اضطراری بی‌فایده است اگر مردم وقتی از آن باخبر شوند که همین حالا مسدود شده‌اند: کلاینت باید از پیش نصب شده باشد. آنها را به دسترسی اضطراری و نصب کلاینت راهنمایی کنید و از آنها بخواهید یک بار کل مسیر را طی کنند، تا وقتی اینترنت هنوز عادی کار می‌کند.
یک سرور چند نشست را تحمل می‌کند
یک نشست اضطراری «یک کاربر VPN بیشتر» نیست — به‌مراتب گران‌تر است: سرور ترافیک را در یک جریان ویدیویی بسته‌بندی می‌کند و این کار زمان پردازنده می‌برد.
طبق اندازه‌گیری روی یک نشست واقعی (ویدیوی Full HD، حدود ۵ مگابیت بر ثانیه)، هر نشست تقریباً ۱۵٪ از یک هسته و ۳۱ مگابایت حافظه می‌گیرد. حافظه تقریباً هیچ اهمیتی ندارد؛ محدودیت واقعی پردازنده است.
| تعداد هسته‌های سرور | ظرفیت معقول |
|---|---|
| ۱ | ۳ |
| ۲ | ۶–۷ |
| ۴ | ۱۲–۱۴ |
حتی روی سرور اختصاصی هم از این عددها بالاتر نروید: چهار نشست روی یک هسته یعنی حدود ۶۰٪ آن به‌علاوهٔ بار پس‌زمینه. و توجه کنید که اندازه‌گیری هنگام تماشای ویدیو (~۵ مگابیت بر ثانیه) انجام شده؛ اگر کاربری تونل را اشباع کند، یک نشست می‌تواند به‌طور محسوسی گران‌تر تمام شود.
خالی بودن فیلد ظرفیت یعنی «بدون محدودیت». آن‌وقت تنها محافظ باقی‌مانده، سازوکار خودکاری است که دیگر نشست تازه‌ای روی سرورِ به‌شدت پرفشار قرار نمی‌دهد. اما این سازوکار با تأخیر واکنش نشان می‌دهد و روی سرور ضعیف تا آن لحظه کاربران عادی شما پیشاپیش آسیب دیده‌اند. روی سرورهای تک‌هسته‌ای ظرفیت را صریحاً تعیین کنید.
توازن بار تا حدی کمک می‌کند: اگر مسیر از الگوریتم «کم‌بارترین بر اساس ترافیک» استفاده کند (که پیش‌فرض است)، سروری که پردازنده‌اش پرمصرف است پهنای باند آزاد کمتری گزارش می‌کند و کاربران عادی جدید به سرورهای کم‌بارتر هدایت می‌شوند. اما این اصلاحی بر پایهٔ بار کلی پردازنده است، نه شمارش نشست‌های اضطراری، و چند دقیقه تأخیر دارد — جایگزین ظرفیت صریح نیست.
رابط کاربری چه چیزی نشان می‌دهد
در بخش Runtime اضطراری (OLCRTC) هر سرور:
- قابلیت — آیا اجرای نشست‌ها روی این سرور مجاز است؛
- ظرفیت — محدودیت شما برای نشست‌های همزمان («تنظیم‌نشده» = بدون محدودیت)؛
- Runtime — وضعیت: «سالم · N/M فعال»، «ناسالم» یا «هنوز گزارش نمی‌دهد».
بلافاصله پس از فعال کردن، انتظار «ناسالم» را داشته باشید — طبیعی است، سرور هنوز در حال نصب runtime است و گزارشی نداده. اگر مدت زیادی همین‌طور ماند، بررسی کنید که اصلاً سرور در دسترس باشد. عبارت «هنوز گزارش نمی‌دهد» فقط هنگام بارگذاری صفحه لحظه‌ای دیده می‌شود.
محدودیت‌هایی که بهتر است از پیش بدانید
هر نشست تا ۱۲ ساعت زنده است، بعد خودش متوقف می‌شود. تمدید نمی‌شود — کاربر یک تماس تازه می‌سازد و دوباره درخواست اتصال می‌دهد.
هر کاربر یک نشست. درخواست دوم نشست دومی نمی‌سازد: در حساب کاربر پیام «نشست از قبل در حال اجراست» نمایش داده می‌شود و ایمیل دوم بی‌پاسخ می‌ماند — بهتر است این را از پیش برای کاربران توضیح دهید تا به نظر خراب نیاید.
سرعت اینترنت کمتر از اتصال از طریق Xray است.
سرویس ویدیویی باید از کشور سرور در دسترس باشد. آنکه وارد تماس می‌شود سرور شماست، پس کشور سرور تعیین‌کننده است، نه کشور کاربر. برای نمونه، در لتونی Yandex و Wildberries مسدودند — از راه سرور لتونی نه Telemost بالا می‌آید و نه WB Stream. این را هنگام انتخاب سرورهایی که دسترسی اضطراری روی آنها روشن می‌کنید در نظر بگیرید.
شرط‌های مربوط به کاربران سخت‌گیرانه‌تر از چیزی است که به نظر می‌رسد. ایمیل تأییدشده لازم است — کاربرانی که دستی و بدون ایمیل ساخته‌اید نمی‌توانند درخواست دسترسی بدهند. حساب هم باید فعال باشد: حساب‌های متوقف‌شده، منقضی‌شده، آن‌هایی که سهمیه‌شان تمام شده و آن‌هایی که در انتظار اولین پرداخت‌اند (on_hold — یعنی همهٔ کسانی که خودشان ثبت‌نام کرده‌اند و هنوز پرداختی نداشته‌اند) رد می‌شوند. ایمیل باید از بررسی اصالت فرستنده عبور کند و فقط پیوند تماس را در خود داشته باشد.
در حساب کاربر، دلیل هر رد شدن نشان داده می‌شود؛ به ایمیل وقتی پاسخ داده می‌شود که بتوانیم فرستنده را کاربر شما بشناسیم (اگر فرستنده احراز اصالت نشده یا ناشناس باشد، پاسخی نمی‌گیرد). اگر کسی شکایت کرد که «درخواست دادم و هیچ اتفاقی نیفتاد»، از وضعیت حساب و پیوند تماسی که به کار برده شروع کنید، و برای راه ایمیل هم بررسی کنید که ایمیل از نشانی حساب فرستاده شده و فقط همان پیوند را داشته است.
مسیرهای چندپرشی شرکت نمی‌کنند. برای نشست‌های اضطراری فقط مسیرهای مستقیم استفاده می‌شوند.
کلاینت اضطراری Ghostlane است و روی iPhone هم کار می‌کند. در App Store و Google Play هست و برای Windows، macOS و Linux هم نسخه دارد. کاربرانی که olcbox قدیمی را نصب کرده‌اند باید به Ghostlane مهاجرت کنند: olcbox دیگر به‌روزرسانی نمی‌شود و SaluteJazz و VK Calls را نمی‌شناسد، و نسخه‌های قدیمی‌اش رمزنگاری جدید را ندارند. جزئیات در راهنمای نصب.
چطور خاموشش کنیم
گزینهٔ «مسیر اضطراری (OLCRTC)» را در همهٔ مسیرهای اضطراری کلاستر خاموش کنید یا این مسیرها را حذف کنید — دسترسی اضطراری کلاستر خاموش می‌شود و نشست‌های تازه دیگر شروع نمی‌شوند. نشست‌های در حال اجرا مدت خود را تمام می‌کنند.
اگر اشتراک Pro شما تمام شده باشد، هنوز می‌توانید همه چیز را خاموش کنید، اما روشن کردن دوباره‌شان به تمدید اشتراک نیاز دارد.